احمد بن محمد ميبدى

269

خلاصه تفسير ادبى و عرفانى قرآن مجيد بفارسى از كشف الاسرار ( فارسى )

[ آيات 115 - 109 ] تفسير لفظى 109 - يَوْمَ يَجْمَعُ اللَّهُ الرُّسُلَ فَيَقُولُ ما ذا أُجِبْتُمْ قالُوا لا عِلْمَ لَنا إِنَّكَ أَنْتَ عَلَّامُ الْغُيُوبِ . روزى كه خداوند همه فرستادگان را جمع مىكند و مىگويد : ( امّت شما ) به شما چه جواب دادند ؟ مىگويند ما را به جواب اين سؤال دانشى نيست و تو خود داناى همه غيبها و آگاه از گذشته‌ها هستى . 110 - إِذْ قالَ اللَّهُ يا عِيسَى ابْنَ مَرْيَمَ اذْكُرْ نِعْمَتِي عَلَيْكَ وَ عَلى والِدَتِكَ إِذْ أَيَّدْتُكَ بِرُوحِ الْقُدُسِ تُكَلِّمُ النَّاسَ فِي الْمَهْدِ وَ كَهْلًا وَ إِذْ عَلَّمْتُكَ الْكِتابَ وَ الْحِكْمَةَ وَ التَّوْراةَ وَ الْإِنْجِيلَ ( ياد كن و بدان اى محمّد ) هنگامى كه خداوند به عيسى پسر مريم گفت : اى عيسى نيكوكارى و نعمت من بر تو و بر مادرت به ياد بياور كه تو را به جبرئيل نيرو دادم كه بىپدر از مادر به وجود آمدى و در گهواره و در بزرگى با مردمان سخن گفتى و تو را دانش كتاب و حكمت و تورات دادم . وَ إِذْ تَخْلُقُ مِنَ الطِّينِ كَهَيْئَةِ الطَّيْرِ بِإِذْنِي فَتَنْفُخُ فِيها فَتَكُونُ طَيْراً بِإِذْنِي وَ تُبْرِئُ الْأَكْمَهَ وَ الْأَبْرَصَ بِإِذْنِي وَ إِذْ تُخْرِجُ الْمَوْتى بِإِذْنِي وَ إِذْ كَفَفْتُ بَنِي إِسْرائِيلَ عَنْكَ إِذْ جِئْتَهُمْ بِالْبَيِّناتِ فَقالَ الَّذِينَ كَفَرُوا مِنْهُمْ إِنْ هذا إِلَّا سِحْرٌ مُبِينٌ . ( ياد بياور ) وقتى از گل به صورت مرغ ساختى و در آن دميدى پس به اذن من مرغى درست شد و همچنين كور مادرزاد و مردم پيس را به اذن من بهبودى دادى و آن وقتى كه بدستور من مرده را از گور زنده بيرون آوردى و هنگامى كه تو را از آسيب بنى اسرائيل باز داشتم و هنگامى كه با سخنان درست و معجزه‌هاى روشن بسوى آنها آمدى پس كافرشدگان گفتند اين‌ها جز جادو چيزى ديگر نيست ! 111 - وَ إِذْ أَوْحَيْتُ إِلَى الْحَوارِيِّينَ أَنْ آمِنُوا بِي وَ بِرَسُولِي قالُوا آمَنَّا وَ اشْهَدْ بِأَنَّنا مُسْلِمُونَ . ياد كن آنگاه كه پيغام در دلهاى حواريان دادم كه به من و فرستادهء من ايمان آوريد ، گفتند : ايمان آورديم و تو خدايا خود گواه باش كه ما گردن‌نهادگانيم . 112 - إِذْ قالَ الْحَوارِيُّونَ يا عِيسَى ابْنَ مَرْيَمَ هَلْ يَسْتَطِيعُ رَبُّكَ أَنْ يُنَزِّلَ عَلَيْنا مائِدَةً مِنَ السَّماءِ قالَ اتَّقُوا اللَّهَ إِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنِينَ . ( ياد كن ) وقتى حواريان گفتند اى عيسى ، آيا خداى تو مىتواند از آسمان براى ما خوردنى بفرستد ؟ عيسى گفت : از خشم خداوند بپرهيزيد اگر ايمان آورده‌ايد ، ( از خدا با تحكّم چيزى مىخواهيد كه از آن بلا خيزد ) . 113 - قالُوا نُرِيدُ أَنْ نَأْكُلَ مِنْها وَ تَطْمَئِنَّ قُلُوبُنا وَ نَعْلَمَ أَنْ قَدْ صَدَقْتَنا وَ نَكُونَ عَلَيْها مِنَ الشَّاهِدِينَ . گفتند : ما مىخواهيم از آن مائده بخوريم و دلهاى ما آرامى افزايد و بدانيم كه تو در پيغامبرى بما راست گفتى و ما بر آن گواه باشيم . 114 - قالَ عِيسَى ابْنُ مَرْيَمَ اللَّهُمَّ رَبَّنا أَنْزِلْ عَلَيْنا مائِدَةً مِنَ السَّماءِ تَكُونُ لَنا عِيداً لِأَوَّلِنا وَ آخِرِنا وَ آيَةً مِنْكَ وَ ارْزُقْنا وَ أَنْتَ خَيْرُ الرَّازِقِينَ . عيسى گفت : خداوندا ، بر ما مائده‌اى از آسمان فروفرست كه براى ما و پيشينيان و پسينيان ما عيد و روز نامدارى و نامورى و نشانى از تو باشد و روزى ده ما را از آنكه تو بهترين روزىدهندگانى . 115 - قالَ اللَّهُ إِنِّي مُنَزِّلُها عَلَيْكُمْ فَمَنْ يَكْفُرْ بَعْدُ مِنْكُمْ فَإِنِّي أُعَذِّبُهُ عَذاباً لا أُعَذِّبُهُ